Tadaaah! De deken is af!

Hij is af! Helemaal af!

Ik ben een beetje verliefd op mijn eigen dekentje!

Al die kleurtjes, ribbels, het randje... 

Gewoon gebreid in de ribbelsteek, de simpelste steek die er is, met een gehaakt randje.

Met lekker dikke naalden en verschillende garens, wol, acryl en katoen.

Hij lijkt een beetje op een postzegel door het randje, maar is een tikkie groter; zo'n 120 bij 80 cm.

Het was een heel fijn klusje, en dus ben ik alvast aan het verzamelen voor de volgende ribbeldeken, maar dan in jongenskleurtjes.

Deze meisjesdeken blijft nog even gezellig in mijn huiskamer, omdat hij zo mooi past bij mijn roosjes, maar is binnenkort te koop op de facebookpagina van Studio in de Haak. Daar is overigens een leuke give away gestart vanavond, ga even kijken, tag jezelf in de foto en win!

Zomer!

Vanmiddag om 12:00u was de eerste echte hittegolf sinds de zomer van 2006 een feit.
Ik kan niet goed tegen kou, en ik hou van de zomer. In de stadsbussen is het minder fijn, dus ik loop naar kantoor vanaf Utrecht Centraal.
In het ochtendzonnetje schiet ik foto na foto, en voor jullie heb ik een compilatie gemaakt!
Geniet van het zomerweer!

Breien en haken

Ik heb warme herinneringen aan breien, daar vertelde ik jullie al eens over.

En dus besloot ik te gaan breien toen ik last had van mijn hand als ik haakte. 

Ik had nog dikke naalden liggen, en ik heb nooit een tekort aan garen, sterker nog, ik heb altijd net te veel.

Een enorme hoeveelheid restjes sloop mijn huis binnen, de voorraad groeit en groeit maar, ik snap eigenlijk niet helemaal hoe dat zo gekomen is maar het is zo.

Ik kreeg eens een zak wol van iemand die er niks meer mee deed, waar ik vervolgens ook niks mee deed. Die zocht ik op, en in mijn voorraad zocht ik alle bolletjes die er wel aardig bij pasten. En toen zette ik simpelweg zoveel steken op als nog een beetje fijn passen op zo'n breinaald en begon te breien. Gewoon in de ribbelsteek en met twee draden tegelijk, poepsimpel maar keivermakelijk.

Voor ik het wist, had ik een groot vierkant gebreid, in vrolijke knalkleuren en gezellige ribbels.

Dat stimuleerde natuurlijk om door te breien, wat heet, ik kon zowaar bijna niet meer stoppen! Al snel had ik een dekentje gebreid waar ik blij van werd.

Ik bedacht me dat ik gelijk door kon om er nog één te maken, of misschien een kussenhoes, of een knuffeltje of... Maar natuurlijk moest ik draadjes instoppen, en daar gebeurt het nog wel eens dat ik opeens heel makkelijk kan stoppen en het project even aan de kant gooi...

Maar ik was zo blij met het zuurstokroze met rood, oranje, geel en lief roze, met de ribbels en de overgangen, dat het dekentje al snel weer uit het verdomhoekje kwam en ik al die draadjes aan de zijkant in begon te stoppen. Minder snel dan het breien, maar toch waren vrij snel alle draadjes in het dekentje verdwenen.

Maar de zijkant van een ribbeldekentje is niet zo mooi, zeker niet als je allemaal verschillende garens gebruikt. In de heerlijke zomerzon begon ik dus aan een gehaakt randje. Al snel bleek mijn haaknaald toch iets te groot, en dus moet ik even tijd vinden om naar de winkel te gaan... Het dekentje is dus weer even aan de kant beland, maar dat kan nooit lang duren... 

Ik hou jullie op de hoogte en hoop snel te kunnen Ta-daa-en!

Kersenfestival

Zomaar zomer. Uit het niets, een beetje onverwachts maar ontzettend welkom!

Vorig weekend was het kersenfestival in Cothen, waar we genoten van de prachtige roofvogeldemo.

Ik heb meneer Snoeshaan eens een workshop kado gedaan en werd daar verliefd op de oehoe.

Tijdens het kersenfestival kwam ik dit snoesje tegen, een uilskuiken. Die fluffy veren in combinatie met die grote ogen, ik kan ze gewoon niet weerstaan, zo schattig en leuk vind ik uilen!

Deze prachtige buizerd poseerde netjes voor mijn camera.

Maar het ging natuurlijk om de kersen. Het festival werd gehouden in de kersenboomgaard, en sommige bomen waren nog goed gevuld met prachtige kersen. Ze rijpen laat dit jaar, we hebben te weinig zon gehad, zo vertelde het boertje dat aan het plukken was. Ik ben het daar helemaal mee eens, meer zon is altijd goed, maar ik vond het wel fijn om de volle bomen te zien!

Natuurlijk ging er een flinke zak kersen mee naar huis. Van die grote, donkerrode, zoete kersen. 

Meneer Snoeshaan deed nog mee met de kersenpit-spuugwedstijd en haalde 12(!!) meter, maar won helaas niet. Gaf niet, want we hadden al enorm het gevoel mazzel te hebben met het vinden van dit geweldige festivalletje in de kersenboomgaard.

Ik zag het al wel voor me, Studio in de Haak met een kraampje op dit festival. Na een babbeltje met de organisator denk ik dat wij daar volgend jaar onze spulletjes ook uitstallen! Kijk dan toch wat een uitzicht je dan hebt!

Gelukkig waren nog niet alle kersen rijp, dus ook nu nog kun je heerlijke kersen kopen, direct uit de boomgaard. Een rondje betuwe is leuk in de bloesemtijd, maar de kersentijd is wat mij betreft de absolute topper!

Pinspiratie 11: Omdat het blijft regenen...

Ik hang graag rond op Pinterest, lekker plaatjes kijken.
Meestal pin ik hier en daar iets, bekijk ik schattige handgemaakte knuffels, mooie patronen, interessante kunst of mooie retrospulletjes. Soms kom ik een fantastisch idee tegen, soms een mooie tekst.
En soms maakt een afbeelding mijn dag goed.

Vanmorgen liep ik naar kantoor in de regen.
Tegen de regen in, balend dat het goede weer maar niet op gang komt.
Als dat nog voor de koffie gebeurt, vind ik het moeilijk om positief te blijven, terwijl ik toch wel durf te zeggen dat ik overwegend optimistisch ben...
Toen ik het weekend in luidde met een rondje pinnen, kwam er spontaan een glimlach om mijn mond.
Want regen is niet leuk, maar Pascal Campion weet het toch zo in beeld te brengen dat ik me opeens een enorme zeur vind als ik klaag over het weer.

Even rondkijken bij Google, en ik moet de conclusie trekken dat deze kunstenaar een bijzonder zonnig karakter moet hebben, omdat dit fantastische plaatje niet op zichzelf staat. Er is meer!

Opeens ben ik van mening dat de regen gevierd moet worden.
Morgen ga ik eens kijken of springen in plassen nog steeds zo fijn is als vroeger.
Voor je het weet schijnt de zon, dus je moet ervan genieten nu het nog kan!

Samen in de haakhemel

Als de kat van huis is, dansen de muizen op tafel, toch?

Meneer Snoeshaan is dit weekend van huis. Hier wordt niet op de tafel gedanst, maar op de bank gehaakt en gebreid. Met overal katoen en wol, een grote pot thee, chocola, een fijn muziekje én de Snoezepoes, die het allemaal enorm interessant vindt!

Hij hangt tegen mij aan en knuffelt, al spinnend, een bolletje catania.

Af en toe strekt hij een pootje, om er even aan te voelen of een te ver weg liggend haakwerkje iets dichterbij te halen.

Tussendoor wil hij er graag mee spelen, maar dat mag niet van het vrouwsmens.

Ter compensatie bekijkt hij het dan van de zijkant, of op de kop.

Om uiteindelijk in slaap te vallen in de haakhemel...

Wij vermaken ons wel, dit weekend, samen!

Blinde paniek!

Ik ben een nerd, ik geef dat zonder schroom toe.

Zo ééntje die altijd en overal foto's maakt, gewoon omdat het kan en ik daar blij van word.

Meneer Snoeshaan zucht wel eens als ik, net als we van een zonsondergang genieten, mijn telefoon tevoorschijn haal om een kiekje te schieten.

Dubbel genieten in mijn optiek, want je kunt het steeds weer terugkijken. Ik kweek herinneringen en ben ontzettend melancholisch, en deel graag.

Ik laat graag foto's zien, vrienden, volgers, collega's, familie... Ik app, mail en show me suf.

Met mijn telefoon als mijn trouwe metgezel, ik kocht er een Xperia voor, want die zijn goed in foto's.

Mijn Xperia wilde de software bijwerken.

Ik had geen bezwaren, en aangezien mijn telefoon lief ik voor mij, stond ik hem toe Jelly Bean te downloaden. Ik vond dat wel gezellig klinken ook, en lekker vrolijk en kleurrijk. Geschikt voor de zomer. Ik drukte dus op installeren nadat mijn laptop me verzekerde dat er niks kwijt zou raken, en het alleen maar beter zou worden.

Na een klein half uurtje was mijn geliefde telefoon bijgewerkt.

Even een gadget opnieuw installeren, hier en daar een app bijwerken, en ik kon weer helemaal mee met de nieuwste versie van Android, hoewel er weinig verandering leek te zijn.

Totdat... Nee toch...

AL mijn foto's weg waren. 'U heeft geen items in deze map', vertelde Jelly Bean me. 

JAWEL!!! schreeuwde ik terug, ik heb zo'n 5000 items in die map! Ik wist mezelf te herstellen en de telefoon opnieuw op te starten, hoewel er enige sprake was van angstzweet, vermoed ik.

Nog steeds weg. Code rood. Anderhalf jaar vakanties, geboortes, verjaardagen, Snoezepoes, herinneringen, melancholie. 5000 foto's, weg. En toen viel de telefoon uit.

Ik was in staat een begrafenisondernemer te bellen, maar ja, zonder telefoon is dat nog lastig. Dus zette ik een kopje thee voordat ik probeerde mijn telefoon te reanimeren. Bloednerveus hield ik de knop ingedrukt... toen ik een startscherm zag was daar een zucht van verlichting, en toen ik ook mijn foto's weer terug zag, alle 5000, besloot ik dat ik vaker mooie foto's moet delen.

En misschien moet ik een back-up maken...