Onverwachtse inspiratie en uitslag give away!

Er zijn maar weinig dingen die fijner zijn dan landgoedthee en een heerlijke lunch in de tuin van de Veldkeuken van Oud Amelisweerd. Dus toen we een rottijd af konden sluiten, besloten we daarheen te gaan om even te genieten met z'n tweetjes.

En dat werkte blijkbaar aanstekelijk, want dit kleine baasje genoot mee, van de kruimeltjes die de buren hadden achtergelaten.

We hadden het over het oprapen van de kruimels, loslaten van verdriet, over het feit dat er ook altijd mooie dingen zijn om mee te nemen uit vervelende dingen, het verleggen van je blik en het maken van ruimte om nare dingen een plekje te geven.

Ook dachten we na over de ruimte op onze kraam, want na de markt in Opheusden hadden we weer wat ervaring opgedaan en wat ideetjes over de inrichting en presentatie. Op kerstmarkten verkopen we vooral mutsen, en we zochten een manier om die mooi te presenteren toen we het letterlijk aangereikt kregen...

Een leuke manier om je tafelnummering toe te passen, maar ook heel leuk om je mutsen op te presenteren!

En omdat toeval niet bestaat (althans, toevallig denk ik er dan dus zo over als het zo mooi samenvalt allemaal) gaat het spiegeltje van mijn give away  naar reactie nummer 9, Yolanda. 

Mail je me even je adres?

There aren't many things that are nicer than lunch in the garden of 'De Veldkeuken', wich is Dutch for 'The Fieldkitchen'. I love their fresh herbal tea. So Mr Snoeshaan and I went there to celebrate closure on sad things. As we where picking up our pieces, a little friend came around and picked up the breadcrums our neighboures had left.

We talked about letting go and making room for memories, we talked about our stand and how to present all the beanies we are making for the winterfair to come, as a great inspiration was placed right in front of us...

A beautifull coincidence, and that is why number 9 won my give away, so Yolanda can mail me her adress to recieve a sweet mirror!

Haakpatroon klein hartje

Een klein haakwerkje kan heerlijk zijn, en de mogelijkheden zijn eindeloos!

Ik zette een paar hartjes op haarclipjes en hing er een paar aan een slingertje, maar je kunt ze natuurlijk overal op lijmen of haken, dus ook magneetjes, haarelastiekjes, kussens, bloempotten, randjes langs dekentjes of manden, of wat grotere ami's kun je er makkelijk mee opleuken.
En zo gepiept!

Het patroon is heel eenvoudig:
Magic ring, 2 lossen, 3 dubbele stokjes, 2 stokjes, 1 half stokje, twee lossen, 1 half stokje, 2 stokjes, 3 dubbele stokjes, 2 lossen, vastmaken in de ring, ring aantrekken en... Klaar!

Klik hier voor meer haakpatronen!



See diagram to make your own little hearts!
Click for more crochet patterns!

Dank je wel! (give away)

Ik ben wat overdonderd door al jullie lieve reacties op het vorige blogje. Wat fijn om zoveel lieve reacties te mogen ontvangen, alsof ik allemaal kleine kadootjes kreeg.

Ik was toch helemaal vergeten te vermelden dat troost soms ook uit heel onverwachtse en minder voor de hand liggende hoek kan komen.

Ik hou van bloggen, kan mijn ei kwijt. Maar het is vooral fijn dat je connecties lijkt te hebben met mensen die je nooit hebt gezien, waarvan je zelfs nooit een stem hebt gehoord, maar waar je regelmatig even 'langs' gaat, en leest wat hen bezig houdt. Of die regelmatig langskomen en reageren op jouw berichten, en je zo aanmoedigen te blijven haken, fotograferen, schrijven, of wat het ook is wat je op je blog doet. Gelijkgestemde zielen, en dat is toch mooi!

En dat, lieve lezers, geeft vrolijkheid, steun, aanmoediging, inspiratie, verbondenheid, en ja, troost!

Daarom is het de hoogste tijd om jullie weer eens te bedanken, en hoewel ik het liefst alle lezers een kadootje zou sturen, is dat helaas niet te doen. Daarom ga ik één kadootje verloten.

Dit lieve handspiegeltje, met prachtig meisje erop, wil ik graag weggeven aan één van jullie.

Als je het spiegeltje wat draait, sluit ze haar grote ogen.

Binnenin twee spiegeltjes, één gewoon en één vergrotend.

Handig voor in je tas!

Wil jij dit spiegeltje winnen? 

Laat dan even een reactie achter, en zorg dat ik je blog of mailadres kan vinden! Over een week, op 5 september, trek ik een winnaar!

Omdat ik toch graag iets voor jullie allemaal doe, plaats ik morgen het patroontje van de kleine hartjes.

I am so happy to find all the kind and sweet comments on mij last post.

Blogging brings so much joy, and I really need to thank my readers for that.

That is why I want to give one of you a present, and give away this cute little mirror with the pretty girl, who closes her eyes when you move her a bit.

Leave a note if you want to win, I wil pick one on september 5th!

And to thank all of you who don't win, I wil post the pattern of the little hearts tomorrow.

Troost

Het leven loopt niet altijd zoals je hoopt,
Dromen komen niet altijd uit,
En soms is het allemaal oneerlijk en stom...

Maar dan is er tomatensoep, zijn er zelfgebakken koekjes, een dekentje op de bank en een roadmovie in de DVD-speler. Mijn moeder die belt, en zegt dat ik het goed doe. De schoot van meneer Snoeshaan, waar ik dan mijn hoofd op leg om vervolgens halverwege de film in een heel rustige slaap te vallen. Mijn schoonmoeder die een borrel komt drinken en alles aanhoort. Een vriendinnetje dat belt, en me zo aan het lachen maakt dat alle sores heel even (maar toch) vergeten is. Wat er ook gebeurt, en hoe ontroostbaar je soms ook even kunt zijn, er is echt altijd troost, en er zijn echt altijd dingen en mensen die fijn zijn.

Zoals bloemen.
Ik kreeg bloemen van mezelf, omdat ze afgeprijsd waren, en een enorme bos van een vriendin, omdat je gewoon niet snel genoeg bloemen hebt, en de regen ook al niet vrolijker maakte.

En nu schijnt de zon, binnen en buiten, en ziet de wereld er weer een stukje fijner uit.
En dus ben ik weer een klein projectje begonnen, met een hartje voor alle lieve mensen om me heen, om me te helpen herinneren dat er altijd liefde is om je weer aan op te trekken.

Sometimes, life doesn't turn out the way you hoped for
Dreams don't always come true
And sometimes, it's all just unfair and stupid.

But then there is tomatosoup, homemade cookies, a blanket on the sofa and a roadmovie in the DVD-player. My mum caling, saying that I'm doing it right, mister Snoeshaan's lap to nap on, a friend calling to make me laugh... No matter what happens, and no matter how much pain or sorrow you're in, there will always be things that are good, and make you feel better. 

Like flowers, I bought myself some because they where really cheap, and had a big bunch of flowers from a friend, because the rainy wheater didn't help.

Now the sun shines, inside and out, and that make the world a much nicer place. So I crochet a little heart for all those sweet people around me, to remind me that there will always be love to cheer you up!

Kleine projectjes (weer haken!)

Ik weet niet zo goed hoe het komt, maar ik heb niet zo veel gehaakt de laatste tijd.

Misschien komt het omdat ik een bestelling van tien dezelfde (POPPETJE)s heb gekregen, en dan een beetje verveeld raak na de vijfde... Maar ik maak ze af, en maak er ook een patroon bij, dus voorlopig haak ik door!

Gisteren was ik moe, maar was mijn hoofd te vol om te kunnen slapen.

Het prettigst is dan een haakwerkje waarbij tellen niet nodig is, en wat zo op de automatische piloot kan dat het niet mis gaat. Kleine dingetjes, dan heb je ook nog gelijk resultaat, en als iets niet helemaal lukt is het niet zo erg. 

Haarclipjes!

Ze zijn een goede aanvulling op de collectie haarclipjes die we nog hebben, en liggen 1 september op onze kraam op de braderie in Opheusden.

I haven't been crocheting much lately. Maybe it's the high temperature, maybe it is the task to create 10 the same (POPPETJE)s that gets less appealing after 5...

But yesterday, when I was tired but had to much in my head to sleep, I needed a little project, that doesn't require counting and is doable on autopilot... Hairclips!

They will be for sale on the market in Opheusden, 1 september.

Bakken á la Snoeshaan!

Ik hou van de zon, maar echt bakken is niet zo aan mij besteed, zeker in deze temperaturen niet.
Gisteren vond ik het te warm buiten, en doordat wij een hoog huis hebben met in de gang en keuken een stenen vloer, is het op de onderste verdieping altijd lekker koel.

Met blote voeten op de koele stenen genoot ik van een zacht briesje dat door de open ramen de keuken in kwam, zette een vrolijk muziekje op, en besloot ik dat het weer eens tijd was om iets te bakken! Ik heb, lang geleden, eens stage gelopen in een dagactiviteitencentrum voor mensen met psychiatrische problemen, en draaide daar 'de Bakkerij'. Ik herinnerde me het veelzijdige, poepsimpele koekjesdeeg dat we vaak maakten, en besloot dat het weer eens koekjes zouden worden!

Laat de rest van Nederland maar in de zon bakken, ik bak in de keuken!

Direct daarna bedacht ik me dat ik nog ontzettend schattige vormpjes had, eens gescoord in de uitverkoop voor werkelijk bijna niks, en bakte dierenkoekjes.

Ik had bedacht de buikjes met een beetje witte chocolade te kleuren, maar vond ze eigenlijk al af.
En als je dan toch nog wat aardbeitjes hebt die op moeten...

Ik heb nog wat deeg over, dus wie weet duik in vanmiddag weer de keuken in, als de rest van Nederland het zwembad in duikt...




I love the sun, but when it gets tropical, it is a bit to hot for me...
So, when Holland is out baking in the sun, I bake in the kitchen. 

Het is maar hoe je het ziet!

Een gevallen boom, nog niet helemaal dood maar wel gehavend, kun je natuurlijk op verschillende manieren zien... Als iets dat opgeruimd moet worden, vervangen voor een exemplaar dat nog netjes overeind staat, als een obstakel, of als een mogelijkheid voor een vrolijk en gezellig kunstwerk!
Het is maar hoe je het ziet, maar ik vind deze ogenboom superleuk!

Als je hem eens wilt opzoeken, moet je bij het NS-station van Leerdam zijn.



A fallen tree, not dead but pretty damaged, is something you can see in different ways.
In Leerdam I found this one, looks pretty good, huh?